Το αναπτυξιακό σχέδιο του Γραφείου Δοξιάδη για τη Γκουαναμπάρα και ολόκληρη τη μητροπολιτική περιοχή του Ρίο προσπάθησε να θέσει τις βάσεις για την ομαλή ανάπτυξη και την αστικοποίηση. Σε γενικές γραμμές, οι προτεινόμενες διορθωτικές κινήσεις αφορούσαν την αναμόρφωση και βελτίωση όλων των δικτύων κοινής ωφέλειας, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος μεταφορών, και τη δημιουργία μιας νέας φυσικής δομής ανάπτυξης που θα επέτρεπε στην πόλη να αναπτυχθεί κατά μήκος ενός άξονα ανατολής-δύσης εντός του κράτους, απελευθερώνοντας την από τις πιέσεις που προκαλούσε η μέχρι τώρα ομόκεντρη μορφή της. Η ώθηση που θα βοηθούσε αυτή την ανάπτυξη θα παρεχόταν από την ανάπτυξη ενός μεγάλου βιομηχανικού συγκροτήματος και λιμανιού στο δυτικό άκρο της πολιτείας στον κόλπο της Sepetiba. Άλλες προτάσεις, όπως η ανακατανομή των λειτουργιών και η οργάνωση της πόλης σε κοινότητες εξοπλισμένες με τις κατάλληλες υπηρεσίες, θα συνέβαλαν στην προώθηση των συνθηκών που είναι απαραίτητες για την αρμονική και ισορροπημένη ανάπτυξη της Γκουαναμπάρα.